有里湊

 

ต่อจากตอนที่แล้วเลย [EM]วันเครียดๆของอัลคุง[3]

 

สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกสับสนที่สุดเกิดขึ้นแล้ว.....

ผมยินมอง สลัดที่มาแขวนที่หน้าประตูบ้าน =w=;;

 

เจรอน-[เอาสลัดมาว่างไว้หน้าบ้าน เเล้วเดินกลับไปทำงานต่อ]

 

.

.

.

จะเอาไงกันแน่ ไหนว่าให้คุยเล่นๆ

จะกลับมายุ่งกับเราทำไม

 

ทั้งๆที่อยากตัดใจ

แต่จริงๆแล้ว "เสือกชอบเขามากๆ"

 

อัล-[ยืนมองสลัดที่วางหน้าบ้าน แล้วไม่รู้จะทำยังไงต่อไป =w= กลับมาตอนทำงานหนักพอดีให้ตายสิ *เหม่อมอง**พูดไม่ออก*]

 

ผมเดินไปถามคุณแม่

อัล-หมอเอาสลัดมาส่งให้เมื่อกี๊ทำไงดี *เครียด* oTL

ฮัล-ไปขอบคุณเขาสิครับ *นั่งกอดเข่า ปากแทะโคอาล่ามาร์ชอยู่*

อัล-=w=;; ไม่รู้สิ เห็นเมนชั่นมาแล้วทำอะไรไม่ถูก oTL เดาใจไม่ถูกไม่รู้ว่าจะเอายังไงโว๊ย *เครียด*

 

สุดท้ายผมก็ตัดสินใจ

อัล-*เอาเมมโม่ไปแปะ*ขอบคุณสำหรับสลัดนะครับ จะกินให้อร่อยที่สุดเท่าที่คุณหมอกรุณาให้ผม ขอบคุณอีกครั้ง*แอบร้องไห้**เดินกลับบ้าน*

 

อยู่ๆไฟก็เปิดขึ้น ผมสะดุ้งตกใจ เพราะไม่คิดว่าจะอยู่

 

เจรอน-ทำไมช่วงนี้ นายดูสลดๆ = =?

อัล-เอ่อ นั่นสินะครับ ทำไมกันนะ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

 

ผมเริ่มพูดออกไป

 

อัล-คุณหมอหายไปหลายวันนี่ ผมเป็นห่วงกลัวโดนลูกหนี้ดักฆ่า เลยแวะมาดูทุกวัน =w=;;

เจรอน-ขอบคุณที่เป็นห่วง พวกลูกหนี้ก็เพื่อนๆกันทั้งนั้นเเหละนะ [จัดอุปกรณ์]

อัล-อ่อ เพื่อนๆทั้งนั้น แต่หน้าเหี้ยมทุกคนเลยนะครับ =A=;; เอิ่มคือ ไอ้พวกของที่อยู่หน้าคลีนิคขอโทษด้วยนะครับ *ชี้ไปที่กองของเซ่น* คุณรีดัสเค้าแนะนำมาเห็นคุณหมอหายไป =A=;;

เจรอน-อ้อ สงสัยที่วนิลาบ่นๆอยู่ว่ามีอะไรเเปลกอยู่หน้าบ้าน ก็นะ เป็นผู้ใหญ่นิน่า งานการก็มีต้องทำ อิจฉาหนุ่มๆเเบบนาย

อัล-งานก็มีครับ รับจ๊อบสนุกเลยครับ =w=;; พ่วงมาด้วยปัญหาสุขภาพ ช่วงนี้ปวดหลังบ่อยๆ ถ้าปวดหลังนี่ควรตรวจหรือเปล่าครับ หรือปล่อยเอาไว้ก็หายเอง

เจรอน-อืม [ทำหน้าคิด] ถ้ามันเป้นมานานก็ต้องตรวจ เเต่เพิ่งเป็นก็ยังไม่ต้อง เเค่ต้องพักผ่อน อย่าใช้เเรงมาก เอานี้ [ยืนที่เเปะหลังให้]

อัล-ผมจะแปะยังไงครับ *ยิ้มแห้งๆ**มองที่แปะหลัง*

เจรอน-หันหลังมา ทกเสื้อขึ้นก็ได้ เดี่ยวฉันติดให้ [ชินกับการรักษาคน]

อัล-ถกคงไม่พอมันปวดกลางหลัง *ถอดเสื้อ* *ตอนถอดก็ถาม* คุณหมอเคยอกหักมั้ยครับ

เจรอน-[แปะไปพลาง ตอบไปพลาง] ...ต้องเคยอยู่เเล้ว ใครบ้างที่วิ่งหาความรักเเล้วจะไม่เคยอกหัก?

อัล-อ่อ เหรอครับ ช่วงห้าวันมานี่ผมรู้สึกว่าตัวเองอกหัก ไม่รู้ทำไม *หัวเราะเศร้าๆ*

เจรอน-หืม? [ถกเสื้อลงให้เงียบๆ]

อัล-*เอามือเกาหัว* ผมจะพูดไงดีนะ *เครียดนิดๆ* ผมคิดว่าจะไม่ได้เจอคุณหมออีกก็เท่านั้น คงเป็นอย่างงั้นแน่ๆ เหอๆ*หัวเราะกลบเกลื่อน*

เจรอน-เป็นเพราะฉันจริงด้วยซินะที่ทำให้นายเศร้า ตีหน้าเศร้านิดๆ* ไปเถอะ เพราะฉันไม่อยากทำให้นายเจ็บปวดไปมากกว่านี้ ขอโทษด้วย

อัล-คุณหมอรังเกียจผมสินะ เหอะๆ *หัวเราะเศร้าๆ* ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมชอบคุณหมอแค่ข้างเดียวก็พอแล้วหล่ะครับ *ยิ้มเศร้า*

เจรอน-เปล่า ฉันไม่ได้รังเกียจนายเลย ทำหน้าจิงจัง* แค่ฉันไม่พร้อมจะมีใครในตอนนี้เท่านั้น

อัล-เรื่องนั้นผมเข้าใจครับ ผมไม่ได้อยากบีบบังคับอะไรคุณหมอหรอกครับ *ยิ้มแห้งๆ* แค่ให้ผมได้มาหาคุณหมอผมก็พอใจแล้วครับ

เจรอน-....ขอบคุณนะ ที่เข้าใจฉัน [ยิ้มเบาๆให้]

อัล-*กลับมายิ้ม* เอ่อ เพื่อนๆเค้าฝากคำถามมาอีกแล้วครับ คุณหมอพอจะตอบได้มั้ย *หัวเราะ*(คำถามล้วงลูกอีกแล้ว *ซีด*)

เจรอน-หืม ได้ซิ ถ้ามันเป็นสิ่งที่ฉันตอบได้ก็จะตอบ

อัล-เอ่อ เอิ่ม ลำบากจริงๆนะคำถามนี้ *แอบเครียด* คุณหมอเป็นอุเคะหรือเซเมะครับ =A=;;;

เจรอน-[บุหรี่เกือบร่วง] อ่ะ เออ.... ก็ [ใบหน้าแดงจัด] เคะ 1 เมะ 2 =////=

อัล-ทำไมต้อง เคะ 1 เมะ 2 =[]=;; *ยิ้มแห้งๆ*

เจรอน-เอาเป็นว่า คงทั้งสองเเบบ [เลี่ยงคำตอบให้ยืด]

อัล-มีอะไรก่อนหลังมั้ยครับ หรือว่าสลับกัน (โอย จะโดนฆ่าตายมั้ยเนี่ย)

เจรอน-มะ ไม่ขอตอบเเล้วกัน เรื่องมันผ่านไปนานมากเเล้ว [เจ็บปวดเล็กน้อย]

อัล-//คิด คุณหมอซึนแฮะ// คุณหมอชอบเสื้อถักมั้ยครับ *ทำตาวิงค์ๆ*

เจรอน-ก็ ถ้าใส่ได้เเล้วดูดีก็ชอบ

อัล-ผมเถียงกับเพื่อนๆมา ผมคิดว่า คุณหมอน่าจะเหมาะกับสีชมพูสะท้อนแสง ผมว่าคุณหมอต้องเจิดจ้ามาก ถ้าใส่สีนั้น *ทำตาวิงค์ๆ*

เจรอน-= = เก็บไปให้เพื่อนใส่เถอะนะ สีเเบบนั้น ลูกสาวฉันยังไม่ใส่เลย

อัล-ฮะ จริงเหรอครับ *แอบเศร้า ทำไมผิดพลาดแบบนี้* แล้วคุณหมอชอบสีอะไรครับ

เจรอน-ชอบสีดำนะ ทำไม นายจะทำเสื้อให้ฉันเหรอ??

อัล-//คิด-ทำไมรู้ทัน// ก็อยากลองทำครับ *หัวเราะแหะๆ* ถ้าผมทำคุณหมอจะรับไปใส่ใช่มั้ยครับ *ทำตาวิงค์ๆ*

เจรอน-ก็ ถ้าหน้าหนาวได้เสื้อใหม่ก็ดีอยู่เหมือนกัน

อัล-จริงเหรอครับ *ดีใจระริกระรี้* จริงๆก็ใกล้จะใบไม้ร่วงแล้วอากาศก็เริ่มเย็นนะครับ ผมชอบฤดูใบไม้ร่วง เพราะใบไม้มันจะเปลี่ยนสี คุณหมอชอบฤดูไหนเป็นพิเศษมั้ยครับ *เอียงคอถาม*

เจรอน-ฤดูหนาวนะ ไม่ค่อยมีคนมาดี

อัล-หิมะตก คนคงไม่ค่อยตีกันมั้ง =w=; คุณหมอไม่อยากถามอะไรผมบ้างเหรอครับ อะเอ่อ แต่ไม่อยากถามก็ไม่เป็นไรนะครับ *ยิ้มแห้งๆ*

เจรอน-นายเล่นตอบของตัวเองก่อนถามฉันหมดเลยนิน่า๐_๐ อีกอย่างฉันเองก็คุยกับคนอื่นยาก [เมื่อก่อนไม่ค่อยเข้าสังคมอ่านเเต่หนังสือเรียน]

อัล-งั้นผมไม่ตอบก่อนครับ *หัวเราะแหะๆ* ถามเลยๆ อะไรก็ได้ครับ *รบเร้าๆ*

เจรอน-อืม ตกลงนายใส่เเว่นหรือไม่ใส่เเว่นกันเเน่??

อัล-ใส่และไม่ใส่ครับ กินข้าว คุยกับเพื่อนก็ไม่ใส่ อ่านหนังสือ ทำงานใส่ เดินไปเดินมาข้างนอกก็ใส่ วันไหนแดดแรงก็ต้องใส่เพราะแพ้แสง มีอีกมั้ยครับๆ *รบเร้าๆ อยากตอบๆ*

เจรอน-[เห็นท่าทีอีกฝ่ายเลยหมั่นไส้หน่อยๆ] = =* ชอบทานอะไร ไม่ชอบอะไร เคยมีเเฟนมากี่คน เเล้วก็.....ทำไมชอบฉัน ?

อัล-เอ่อ...เอาทีละคำตอบนะครับ ชอบทานยำสาหร่ายญี่ปุ่น ไม่ชอบทานหัวหอมดิบๆ แฟน .............น่าอายสุดๆ ไม่เคยมีเลย..*ยิ้มแห้งๆ* สะ..ส่วนทำไมชอบคุณหมอเหรอครับ =///= อ่า จะว่าไงดี เอ่อๆ คือ ผมคิดว่าคุณหมอเจิดจ้าเวลาเย็บแผลและมือเปื้อนเลือดครับ =///= จริงๆอีกเหตุผลที่ชอบ เพราะคุณหมอคือคุณหมอครับ ผมชอบทุกอย่างที่เป็นคุณหมอ *จริงจัง* ไม่ว่าจะเรื่องดีหรือไม่ดีก็ตาม

 

เจรอน-รู้สึกเหมือนโดนชมเเปลกๆแฮะ = = เเต่ก็นะ ฉันไม่รู้จะถามอะไรต่อเเล้วละ [ยิ้ม] ตกลง เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน [ยื่นมือออกไป]

อัล-*รีบเอาสองมือไปจับมือคุณหมอ* ครับ เพื่อนที่ดีต่อกัน ผมจะอดทนจนกว่าคุณหมอจะใจอ่อน *ยิ้มจริงใจ*

เจรอน-ฮะๆ ฉันกรุ๊ปAนะ ต่อใหไข้กุญแจเปิดใจฉันได้ ข้างในนั้นก็ยังมีกลอนล็อคเอาไว้อีกมากมาย คิดว่าจะทนไหวเหรอ?

อัล-ผมมีความมุ่งมั่นแบบคนเลือดกรุ๊ปโอครับ ไม่ต้องกลัวว่าผมจะยอมแพ้อะไรง่ายๆครับถ้าหัวใจมีกลอนกุญแจผมก็จะทำกุญแจผีครับ

เจรอน-พูดเเล้ว "อย่าเสียใจที่หลังละ" = = อ่าวละ [บิดตัว] พรุ่งนี้ฉันมีงานต้องทำเเต่เช้า คงต้องไปเเล้วละ โชคดี พ่อหนุ่ม

อัล-ผมไม่มีทางเสียใจทีหลังครับ เพราะคุณหมอคือ "คนที่ผมเลือกแล้ว" โชคดีครับ คราวหน้าจะเอาเสื้อถักมาให้ครับ *ยิ้ม*

 

และนั่นคืดจุดเริ่มต้นของการได้เป็นเพื่อนที่ดีกับคุณหมอครับ

ถึงตรงนี้ คุณหมอก็คงเริ่มเปิดใจรับผมเข้าไปบ้างแล้วครับ

 

แต่เหตุการณ์จะเป็นยังไงต่อไป ก็คงต้อติดตามตอนหน้านะครับ.......