ค่ะไม่เป็นไรค่ะ ฮ่าๆๆๆๆ
เล่นสนุกๆค่ะ ผปค.แค่ชอบคุณหมอค่ะ ฮ่าๆๆๆ
ได้หรือไม่ก็อีกเรื่องนึงค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ เข้าใจค่า >w<
ฮาๆ จริงตอนนั้น ไม่รู้จะพิมพ์อะไรลงไปมากกว่า ; w ; ไม่รู้จะบอกยังไง
เราก็ชอบเจรอนมากๆ ลูกเราก็ไปไกลกู่ไม่กลับไปแล้ว อืม วันต่อมาเราก็เลยเสียใจอ่านะ
ก็ไปดราม่าครั้งสุดท้ายแหละ แล้วก็ว่าจะเลิกเล่นไปเลย ; w ; งิ้ง
หลังจากนั้นเราก็ได้คุยกันอีกอะนะ เราก็เลยได้รู้ความจริงมาว่า อืมทางนั้นก็ไม่รู้จะคุยอะไร
เลยเมนชั่น สลัดมา..........Orz
ก็เลยได้กลับไปดราม่า อีกรอบนึง พอหลังจากนั้น ก็เลยได้คุยกันต่อ
จริงๆเราไม่ได้อยากไปกดดันอะไรหรอกนะ ฮือๆ เพียงแต่เราไม่รู้ว่าควรทำแบบไหนเท่านั้นเอง
คิดเองเออเองว่า อืม แบบนั้นคงได้แบบนี้คงได้ ; w ; ก็แค่คิดว่า สนุกๆไป
แต่แอบเสียใจมากๆ กร๊ากกกกกกกกก
หลังจากนั้น หมอกับอัลก็รักกันดีอ่านะ ไม่มีอะไร = v =
ประเด็นต่อมา มันก็เริ่มไม่นานนี้แหละ อืมว่าไงดี จริงๆก็นานแหละนะ
ก็เล่นๆไป เราก็อืม แอดเฟซบุ๊คไรงี้คุยกันไป
แรกๆเราก็ไม่ได้อะไรหรอก แบบ อืม เห็นเขามีสถานะ แต่งงานแล้วกับคนอื่นด้วย เลย อ้อ มีแฟนแล้วนี่เอง ; v ;
เราก็คิดว่า อืม เราชอบแค่เจรอน ตัว ผปค.เอง เค้าก็มีชีวิตส่วนตัวเค้าไม่เป็นอะไรหรอก....คิดแบบนั้นแหละ
แต่พอแอดไปได้นิดหน่อย สองสามวัน เราก็เลยรู้ว่า สถานะนั้นอ่า ไม่ใช่
ในใจเราก็แอบดีใจ....เอ๊ะ เราก็คิดนะทำไมเราดีใจ แต่เราก็ไม่ได้พูดอะไรต่อหรอก
เราไม่รู้ว่าเราดีใจทำไมด้วย Orz
หลังจากนั้นไม่นานพวกเราก็สนิทกันมากขึ้น หลังเหตุการณ์ที่ หมาที่บ้านเค้าโดนหมาที่ป้าเอามาฝากไว้กัด ก็เลยเริ่มคุยเมาส์มอยกันไปเรื่อย ก็เลยรู้ว่า เออ เรามันสายเดียวกันนะ แบบดูซีรีย์ ดูการ์ตูนไรงี้ เหมือนๆกันด้วย
ชอบอะไรคล้ายกันหลายๆอย่าง ก็เลยเวลาคุยด้วยก็สนิทกันไง
พอซักช่วงจำได้น่าจะ ต้นเดือนกันยานี่แหละ เขามีปัญหากับแฟนเก่ามั้งเรืองไรซักอย่าง แล้วแบบ ออกมาระบายในทวิสเตอร์ เราก็เลย เออ เข้าไปปลอบ เนาะตามประสา เขาก็พูดบอกว่า อยากได้ผู้ชายแบบอัลเบอร์โต้ หาได้ที่ไหน จริงๆตอนนั้นก็อยากพิมพ์บอกในทวิสเตอร์ว่า ผช แบบนี้ หาไม่ได้หรอก คงหาได้เฉพาะ ผปค. ; v ; แต่ตอนนั้นก็ไม่ได้พิมพ์บอกอะนะ เพราะว่าอือ กลัวเค้าจะคิดว่าเราคิดอะไรกับเขาแบบนั้น .....
จริงๆเราก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก เพียงแต่แบบว่าเป็นห่วงไรงี้ ก็อยากรักษามิตรภาพไรด้วย เพราะว่ารักเจรอน
ช่วงเดือนกันยา เราก็เร่งทำงานส่ง แล้วก็เข้า รพ ไปหลายวันเลย ออกมาก็ต้องรีบส่งงานอีก ; w ;
พอเสร็จงานทุกอย่างนะ ช่วงเดือนตุลาคม...ทางนั้นเค้าก็ปิดเทอม เลยมีเวลาคุยกันเยอะขึ้น
ก็แบบ เราก็คุยเรื่อง อืมน่าจะมาเปิดร้านอะไรกันนะ หาเงินไปด้วยโรไปด้วยน่าจะดี เราก็เลยอื้ม ดีก็เลยตัดสินใจทำด้วยกัน = v = พอหลังจากช่วงนั้น ก็สนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ โรกันมากขึ้นเรื่อย
เราก็ไม่รู้นะว่าเราคิดแบบไหนตอนนั้น อาจจะคิดว่าแค่รักเจรอน เท่านั้นเอง
เห็นทางนั้นก็รักอัลมากด้วย ; v ;
ก็ทำงานด้วยกันหลายอย่างอะนะ เค้าเองก็ขยันทำ เราเองก็บ้าทำงาน ก็เลยรู้สึกดี
เค้าเองก็มาปรึกษาหลายเรื่อง พวกธุรกิจไรงี้ไง ตัวเราเอง ก็จบปริญญาโท ด้านบริหารธุรกิจมาอะนะ
ก็ปรึกษากัน ทำงานด้วยกัน แลกเปลี่ยนทัศนคติ กันในหลายๆเรื่อง
หลายๆอย่างมันก็เลยเปิดออกมา
พวกเราก็ยังคงโร ระหว่าง เจรอน กับอัลเรื่อยๆ ไม่ได้ขาดอะไร....
จน มันมีช่วงหลัง ที่เราไปกดไลท์เพจ LoveABABO นั่นแหละ ก็เลย มีโพสสถานะไรงี้ลงมา
คราวนี้ เรื่องที่โพส คือมันทั้ง ลูกทั้ง ผปค. = v = มันก็เลยเริ่มปนกันแล้ว
อันไหน ผปค. อันไหนลูก พวกเราเองก็เริ่มสับสน
แต่ก็คุยโดยคิดว่า อีกฝ่ายคงโพสเรื่องเจรอน Orz
ซึ่งทางนั้นก็บอก อืมก็ใช่อะนะ บางอันก็เจรอน แต่บางอันก็เค้าเอง ว๊อททท (ข้าคิดว่าเจรอนหมดเลย กร๊ากก)
แล้วมันก็มีเรื่อง คือทางนั้นเองเค้าไปรับงานตัดชุดคอสอะนะ อือ เราเองตอนนั้นก็รู้สึกอารมณ์ดรอปไปนิดนึง
พอไม่ได้คุยกันซักพัก เราก็เศร้า ; _ ; ด้วยตอนนั้นเราก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร
เราก็คิดว่าเราคิดถึงเจรอนอะนะ เราก็ตื่นมาอ่านคอมเมนท์ในเว็บที่เราทำ
เราก็ร้องไห้เฉยเลย ฟังเพลงเราก็ร้องไห้......
ทางนั้นเค้าก็เลยถามว่าเราเป็นไร เหงาเหรอ แค่ถามเราก็ร้องไห้
แต่เราก็ร้องเงียบๆคนเดียวอะนะ อือ เค้าก็เลยโทรมาหา
บอกว่าช่วงนี้งานเยอะไรงี้ แล้วก็มีปัญหาอะไรกับเพื่อนด้วย เพื่อนไม่ยอมคุยด้วยไรงี้
ตัวละครในเกมส์ก็โดนเอาออกจากกิลด์ ; w ; เราก็เลยอ่อ งี้เอง
เราก็เลยรู้สึกเสียใจที่เพื่อนทิ้งไปเพราะเรา พอหลังจากนั้น เราก็ร้องไห้อีก
ไม่เข้าใจตัวเอง แฮะ ก็เลยคิดว่าเศร้าเพราะเรื่องนี้แน่ๆเลย ฟังเพลงก็ร้องไห้อีก
จน.....วันที่เพื่อนของทางนั้นกลับบ้านไป ก็เข้ามาโรด้วยคุยด้วยแบบปกติอะนะ
เราก็ยังอึนๆ เศร้าๆอยู่ บอกไม่ถูก แต่ก็โรไป...วันต่อมาก็คุยไป เราก็ไม่ได้ร้องแล้ว
เราก็เลยรู้สึกตัวตอนนี้เองว่า เราชอบทางนั้นไปแล้ว ; w ;
กร๊ากกกก ตั้งนาน กว่าจะรู้ตัว...คราวนี้เราก็เลยไปถามเพื่อนสนิทว่าควรทำไงดี
เราก็ถามมันไปอ่านะว่า ประมาณว่าเรารู้สึกแปลกแฮะ ไม่แน่ใจ แต่คิดว่าเจอคนที่ใช่แล้ว
เพือ่นเลยถาม คนนั้นใช่มั้ย เราก็เลยบอกนั่นแหละ ทำไงดี
เราควรจะหยุดดีมั้ย...เพราะเราสับสนว่าตอนนี้คุยด้วยนั้นมันออริหรือว่าเราเอง
กร๊ากกกก เราสับสนว่าพวกเราคุยกันตอนนี้มันออริเราหรือ เราคุยกันเอง
เพราะว่า อัลเบอร์โต้ เอง เป็นอินเนอร์ของข้าเอง ซึ่งมันออกไปเต็มๆ ทุกอย่าง
การแสดงความรัก โกรธ น้อยใจ .............มันคือข้าเอง
จนวันนั้นเอง บนเฟซบุ๊ค.เราเลยโพสเพลงนี้ไป
http://www.youtube.com/watch?v=7kiB85gASsA
เค้าก็มาคอมเมนท์บอกเพลงน่ารักดี เราก็เลยถามไปว่าเปิดมั้ย ; v ;
เขาเลยบอกเราว่า ต้องเปิดอะไรอีก ว๊อทททททททท
คือตอนแรกข้าก็ไม่แน่ใจอะนะ ตอนที่พิมพ์คุยกับเพื่อนสนิท ก็บอกมันไปว่า เออ รู้สึกว่าทางนั้นจะรักเรานะ
แต่ไม่รู้ว่ารักแบบไหน อาจจะแบบพี่น้องก็ได้ ไม่อยากคิดไปเอง
เราก็เลยหยอดไปเรื่อย...แล้วมันก็ใช่จริงๆด้วย ; v ;
ข้าไม่ได้คิดไปเองจริงๆ.....ทางนั้น เค้าก็คิดแบบเดียวกัน
เพิ่งเคยเจอคนที่คิดแบบเดียวกันเป็นครั้งแรกในชีวิต
มันเป็นอะไรที่ ใช่จริงๆ
เราไม่เคยคิดว่าความรู้สึกพวกนี้มันเกิดได้ยังไง
แต่มันเกิดขึ้นเอง ; v ; ทั้งๆที่พยายามวางตัวไม่ได้คิดอะไร แต่ พอมาเจอคนคนนี้ มันเปลี่ยนไป
ข้าเคยทำร้ายตัวเองมามาก จนข้าต้องกลับมาคิดใหม่ ว่าเราจะทำยังไงต่อไปดีชีวิต
จะมัวมาเอ้อระเหยไปมาแบบนี้ไม่ได้แล้วนะ เพราะเรามีหนึ่งคนที่อยากรับผิดชอบ
อยากอยู่ด้วย.......มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากข้างในจริงๆ เกิดความรู้สึกจากข้างใน และยอมรับในสิ่งที่แต่ละคนเป็น
ข้า อยากจะบอกซักที เป็นครั้งแรกเลยที่จะบอกไป ว่า ข้าชอบเจ้านะปุณ....
แอร๊ยย อายจังที่มาบอกแบบนี้ในบลอก ; 3 ; แต่ก็อยากบอกแหละนิดนึงก็ยังดี
บางครั้งข้าอาจจะเย็นชาไปบ้าง แต่จริงๆ ข้าแคร์มากนะ มากจริงๆ.......อยากบอกเท่านี้แล...
